ضد تعریق‌ها/دئودورانت‌ها و سرطان پستان

از آنجا که ضد تعریق‌ها یا دئودورانت‌های زیر بغل در نزدیکی پستان استفاده می‌شوند و حاوی مواد مضر بالقوه هستند، چندین دانشمند و دیگران ارتباط احتمالی بین استفاده از آنها و سرطان پستان را مطرح کرده‌اند (1، 2). با این حال، هیچ مدرک علمی استفاده از این محصولات را به ایجاد سرطان پستان مرتبط نمی‌کند.

در مورد ترکیبات ضد تعریق‌ها و دئودورانت‌ها چه می‌دانیم؟

ترکیبات مبتنی بر آلومینیوم به عنوان ماده‌ی فعال در ضد تعریق‌ها استفاده می‌شوند. این ترکیبات یک “پلاگین” موقت در مجرای عرق تشکیل می‌دهند که جریان عرق به سطح پوست را متوقف می‌کند. برخی تحقیقات نشان می‌دهد که ضد تعریق‌های زیر بغل حاوی آلومینیوم، که به طور مکرر استفاده می‌شوند و روی پوست نزدیک پستان باقی می‌مانند، ممکن است توسط پوست جذب شوند و اثرات (هورمونی) شبه استروژنی داشته باشند (3).

از آنجا که استروژن می‌تواند رشد سلول‌های سرطان پستان را افزایش دهد، برخی از دانشمندان اظهار داشته‌اند که ترکیبات مبتنی بر آلومینیوم در ضد تعریق‌ها ممکن است در ایجاد سرطان پستان نقش داشته باشند (3). علاوه بر این، گفته شده است که آلومینیوم ممکن است فعالیت مستقیمی در بافت پستان داشته باشد (4). با این حال، تاکنون هیچ مطالعه‌ای عوارض جانبی قابل توجهی از آلومینیوم را که بتواند در افزایش خطر ابتلا به سرطان پستان نقش داشته باشد، تأیید نکرده است. یک بررسی در سال 2014 نتیجه گرفت که هیچ مدرک روشنی وجود ندارد که نشان دهد استفاده از ضد تعریق‌های زیر بغل یا لوازم آرایشی حاوی آلومینیوم، خطر ابتلا به سرطان پستان را افزایش می‌دهد (5).

برخی تحقیقات بر روی پارابن‌ها متمرکز شده‌اند، که مواد نگهدارنده‌ای هستند که در برخی از دئودورانت‌ها و ضدعرق‌ها استفاده می‌شوند و نشان داده شده است که فعالیت استروژن را در سلول‌های بدن تقلید می‌کنند (6). گزارش شده است که پارابن‌ها در تومورهای پستان یافت می‌شوند، اما هیچ مدرکی مبنی بر ایجاد سرطان پستان توسط آنها وجود ندارد. اگرچه پارابن‌ها در بسیاری از محصولات آرایشی، غذایی و دارویی استفاده می‌شوند، اما اکثر دئودورانت‌ها و ضدعرق‌ها در ایالات متحده در حال حاضر حاوی پارابن نیستند.

چه اطلاعاتی در مورد رابطه بین ضد تعریق‌ها یا دئودورانت‌ها و سرطان پستان وجود دارد؟

تنها تعداد کمی از مطالعات، رابطه احتمالی بین سرطان پستان و ضد تعریق‌ها/دئودورانت‌های زیر بغل را بررسی کرده‌اند. یک مطالعه که در سال 2002 منتشر شد، هیچ افزایش خطر ابتلا به سرطان پستان را در بین زنانی که گزارش استفاده از ضد تعریق یا دئودورانت زیر بغل را داده بودند، نشان نداد (7). نتایج همچنین هیچ افزایشی در خطر ابتلا به سرطان پستان در بین زنانی که گزارش استفاده از تیغ اصلاح (غیر برقی) و ضد تعریق یا دئودورانت زیر بغل را داده بودند، یا در بین زنانی که گزارش استفاده از ضد تعریق یا دئودورانت زیر بغل را ظرف 1 ساعت پس از اصلاح با تیغ اصلاح داده بودند، نشان نداد. این نتیجه‌گیری‌ها بر اساس مصاحبه با 813 زن مبتلا به سرطان پستان و 793 زن بدون سابقه سرطان پستان بود.

یک مطالعه بعدی که در سال 2006 منتشر شد، هیچ ارتباطی بین استفاده از ضد تعریق و خطر ابتلا به سرطان پستان پیدا نکرد، اگرچه تنها شامل 54 زن مبتلا به سرطان پستان و 50 زن بدون سرطان پستان بود (8).

یک مطالعه‌ی هم‌گروهی گذشته‌نگر در سال 2003 که به بررسی فراوانی اصلاح زیر بغل و استفاده از ضدعرق/دئودورانت در بین 437 نفر از بازماندگان سرطان پستان (2) پرداخت، سن پایین‌تری را در زمان تشخیص سرطان پستان برای زنانی که مرتباً از ضدعرق/دئودورانت استفاده می‌کردند یا استفاده از آنها را همراه با اصلاح در سنین پایین‌تری شروع کرده بودند، گزارش کرد. به دلیل ماهیت گذشته‌نگر این مطالعه، نتایج قطعی نیستند.

از آنجا که مطالعات مربوط به ضد تعریق‌ها و دئودورانت‌ها و سرطان پستان نتایج متناقضی ارائه داده‌اند، برای تعیین وجود رابطه، تحقیقات بیشتری لازم است (9).

از کجا می‌توان اطلاعات بیشتری در مورد خطر ابتلا به سرطان پستان کسب کرد؟

افرادی که نگران خطر ابتلا به سرطان پستان خود هستند، تشویق می‌شوند که با پزشک خود صحبت کنند.

منابع منتخب

  1. Darbre PD. Underarm antiperspirants/deodorants and breast cancer. Breast Cancer Research 2009; 11 Suppl 3:S5. doi: 1186/bcr2424.
  2. McGrath KG. An earlier age of breast cancer diagnosis related to more frequent use of antiperspirants/deodorants and underarm shaving. European Journal of Cancer 2003; 12(6):479–485. [PubMed Abstract]
  3. Darbre PD. Aluminium, antiperspirants and breast cancer. Journal of Inorganic Biochemistry 2005; 99(9):1912–1919. [PubMed Abstract]
  4. Darbre PD, Mannello F, Exley C. Aluminium and breast cancer: Sources of exposure, tissue measurements and mechanisms of toxicological actions on breast biology. Journal of Inorganic Biochemistry 2013; 128:257-261. [PubMed Abstract]
  5. Willhite CC, Karyakina NA, Yokel RA, et al. Systematic review of potential health risks posed by pharmaceutical, occupational and consumer exposures to metallic and nanoscale aluminum, aluminum oxides, aluminum hydroxide and its soluble salts. Critical Reviews in Toxicology 2014; 44 Suppl 4:1-80. [PubMed Abstract]
  6. Final amended report on the safety assessment of Methylparaben, Ethylparaben, Propylparaben, Isopropylparaben, Butylparaben, Isobutylparaben, and Benzylparaben as used in cosmetic productsInternational Journal of Toxicology 2008; 27 Suppl 4:1-82. doi: 10.1080/10915810802548359.
  7. Mirick DK, Davis S, Thomas DB. Antiperspirant use and the risk of breast cancer. Journal of the National Cancer Institute 2002; 94(20):1578–1580. [PubMed Abstract]
  8. Fakri S, Al-Azzawi A, Al-Tawil N. Antiperspirant use as a risk factor for breast cancer in Iraq. Eastern Mediterranean Health Journal 2006; 12(3–4):478–482. [PubMed Abstract]
  9. Dieterich M, Stubert J, Reimer T, Erickson N, Berling A. Influence of lifestyle factors on breast cancer risk. Breast Care 2014; 9(6):407-414. [PubMed Abstract]

تهیه و تنظیم: سید طه نوربخش

نظارت و تأیید: فائزه محمدهاشم-متخصص ژنتیک

در صورت تمایل به تکمیل و یا به روز رسانی مطالب این صفحه با ما تماس بگیرید.

توضیح مهم

مطالب این سایت صرفا جهت اطلاع رسانی می باشد. در اینجا هیچگونه توصیه یا فعالیت مشاوره ای یا درمانی و تشخیصی صورت نمی گیرد. در این زمینه به پزشکان متخصص و مورد اعتماد خود مراجعه نمایید.